Er was een tijd (lees: vroeger....) dat ik veel borduurde. Voornamelijk in kruissteekjes. Het onstpande me, lekker zen. 's Avonds thuis op de bank en achterin de auto naar Oostenrijk heb ik de hele kaart van Europa geborduurd met de vlaggen van alle landen er bij!
Of ik gaf een handdoek kado met een rand er op waar ik de naam van de samenwonenden op borduurde. Een echt uitzet kadootje :-)
Over uitzet gesproken: Toen ik eh... wij trouwden, hadden we geen receptieboek, maar een groot kleed waarop iedereen zijn of haar naam schreef. Al die namen zijn met een stiksteekje geborduurd.
Eerst door mij, maar mijn mams heeft het kleed voltooid. Het wordt er nog dierbaarder van. Op de foto hierboven zie je dat het tafelkleed onlangs nog gebruikt is, toen onze dochters het ontbijt verzorgden op onze 20e trouwdag in september.
Door al dat borduren is het niet zo raar dat ik een flinke voorraad DMC heb. En ook uit de erfenis van tante Annie (tante van de Man in Huis) en mijn eigen oma heb ik veel strengetjes borduurgaren vergaard (veelal in fijne jaren 70 kleuren☺). Tja, en weggooien doe ik dat dan ook weer niet.
Dus ik dacht eens wat anders te doen met draad. Borduren op papier kan tenslotte ook!
Met Google zocht ik op "origami" en filterde ik op lijntekeningen. De geprinte afbeeldingen gebruikte ik als mal om gaatjes te prikken in karton. En dan een draadje er door heen en klaar is je plaatje.
Kleurtje er onder, tekstje er bij en oogje er op.... dat maakt het helemaal af.
Ik vind ze erg grappig geworden, al zeg ik het zelf. Voor herhaling vatbaar, ook vanwege het ontspannende effect van het borduren.
Heb jij nog DMC thuis?
